Warhol Love, Sex, & Desire: Drawings 1950-1962 zawiera ponad trzysta rysunków wykonanych głównie tuszem na papierze, przedstawiających młodych mężczyzn, z których wielu jest nagich, niektórzy o charakterze seksualnym, czasami ozdobionych fantazyjnymi czarnymi sercami i zachwycającymi ozdobami. Leżą lub cieszą się, dumni ze swojego piękna, a nawet znudzeni, podczas gdy artysta je szkicuje, zachwycony. Rzadko nawiązują kontakt ze swoim bystrym obserwatorem, podobnie jak Warhol skupia się na ich formie, walorach erotycznych i niepohamowanej seksualności. Jeśli jego poddani zadowalają się rozkoszowaniem się ich atrakcyjnością, Warhol też to robi. Jego pewna ręka ilustruje wiele kolorowych postaci, a jednocześnie ujawnia wiele na temat tego enigmatycznego artysty.

Warhol był już dynamicznie rozwijającym się ilustratorem komercyjnym, kiedy w 1956 roku wystawił studia z tego dorobku w Bodley Gallery w nowojorskiej Upper East Side. Błędnie uznał te ilustracje za sposób na włamanie się na nowojorską scenę artystyczną, nie doceniając wszechobecnej homofobii czasu. Chociaż nigdy nie dokończył swojego planu opublikowania rysunków w formie monografii, stworzył ponad tysiąc eleganckich, pozornie prostych rysunków z życia. W tym tomie w końcu urzeczywistniono jego projekt, gromadząc jego najbardziej uderzające obrazy, opublikowane tutaj po raz pierwszy w obszernej książce i wybrane przez Fundację Sztuk Wizualnych Andy'ego Warhola. Zredagowane i zawierające wstęp Michaela Daytona Hermanna z Fundacji oraz eseje biografa Warhola Blake'a Gopnika i krytyka sztuki Drew Zeibę. Włączenie wierszy Jamesa Baldwina, Thoma Gunna, Harolda Norse'a, Essexa Hemphilla i Allena Ginsberga stwarza chwile introspekcji, które rozwijają tematy i nastroje obecne na rysunkach.

Stylowo rysunki nawiązują do szkiców Jeana Cocteau, a nawet Matisse’a: są bardzo wyrafinowane i pewne w linii, a jednocześnie luźne. Tymczasem przebiegły podglądactwo jest całkowicie dziełem Warhola i nawet najbardziej ryzykowne rysunki zawierają rodzaj zabawnego humoru – poczucie ironicznego dystansu – które stałoby się znakiem rozpoznawczym Warhola. Jego pewna ręka ilustruje wiele kolorowych postaci, a jednocześnie ujawnia wiele na temat tego enigmatycznego artysty.